Tsjechië 2009

Tsjechië 2009

Maandag 28 december rijden Koen en ik richting Tsjechië. Op de autowegen ligt geen sneeuw meer en acht uur later arriveren we bij ons hotel. De kamer is modern en netjes. Bij de balie wordt een restaurant in de buurt aangeraden en we besluiten daar dus heen te lopen. Het blijkt echter een ongezellige vreetschuur te zijn met zeer traag personeel. Het eten is ook niet bijzonder, maar we hebben onze buikjes in ieder geval gevuld. We lopen daarna nog een rondje door het centrum, maar er is verder niets te beleven. In het hotel drinken we een biertje en dan gaan we naar bed toe.

Dinsdag 29 december rijden we na het ontbijt richting Praag. Er is daar een kleine kerstmarkt, waar we een flinke mok glühwein tegen de kou drinken. Verder is er niet veel te beleven en we besluiten daarom om naar de dierentuin te gaan. De dierentuin ligt op een berg en hierdoor hebben de dieren een heel bijzonder buitenverblijf. Je kunt hier zelf ook heerlijk wandelen. Het is wel erg koud en we sluiten onze middag dan ook af met een kopje warme chocolademelk.

In de avond gaan we op zoek naar een leuk restaurant. Het valt ons echter op dat het nergens gezellig is. De restaurants lijken uitgestorven, er brandt overal oogverblindende tl-verlichting of ze draaien harde muziek. Uiteindelijk lopen we toch maar ergens naar binnen, want we hebben behoorlijke trek. We nemen in het restaurant plaats terwijl in de ruimte ernaast een harde televisie klinkt. Het eten is eenvoudig maar wel goed, zeker het stoofpotje is lekker.

Woensdag 30 december gaan we naar een ski-gebied in de buurt. Aangezien ik nog nooit geskied heb wil ik eerst even op een kinderbaantje oefenen. Bij aankomst blijkt er echter geen oefenbaan te zijn. Er zit dus niets anders op dan de lift te nemen en direct ‘in het diepe te springen’. Voor de lift staan rijen mensen te wachten en hier raak ik al in de problemen. Door de ijsvorming blijf ik richting het hek glijden en scharen mijn ski’s telkens over elkaar heen. Koen begint wat geïrriteerd te worden, blijkbaar heeft hij niet in de gaten hoe moeilijk ik het heb. Na een hoop geploeter kom ik dan toch bij de lift aan en ineens ben ik bang dat mijn kont het bankje zal missen. Dat gebeurd gelukkig niet en we worden naar de top van de berg gebracht.

Het is de bedoeling dat ik hier de blauwe baan neem, maar ik kan alleen kiezen tussen een rode en een zwarte piste. Daar sta ik dan; op een steile helling in de pap-sneeuw. Het is ook best druk en om me heen sjezen mensen van de berg af. Ik vind het echt heel spannend en probeer de aanwijzingen van Koen op te volgen.

Telkens gaat het dan een heel klein stukje goed, maar al snel lig ik weer op mijn snoet in de sneeuw. Als ik namelijk probeer om een bochtje te maken lijkt het alsof ik ineens veel harder ga. Dan zie ik de afgrond, raak ik in paniek en val ik dus weer. Tot mijn frustratie lukt het me ook niet om zelf weer op te staan. Ik heb blijkbaar niet genoeg kracht in mijn armen en mijn ski’s blijven maar wegglijden. Koen moet me dus telkens weer terug op mijn pootjes zetten.

Om het feest compleet te maken begint het ook nog eens te regenen. Na een tijdje is mijn pak doorweekt en ben ik koud tot op het bot. Gelukkig zien we dan ineens een afslag naar een blauwe baan. Het is hier veel minder stijl en nu lukt het wel om voorzichtig wat baantjes te trekken en bochtjes te maken. Op deze baan ligt alleen niet erg veel sneeuw, waardoor je ski’s soms in een graspol blijven steken. Ik vind het hier in ieder geval veel leuker dan op de rode baan.

Anderhalf uur later zijn we dan eindelijk beneden en inmiddels heb ik het wel gehad met dit ski-avontuur. Koen wilt nog wel een keer alleen naar boven toe omdat hij natuurlijk niet erg veel aan deze afdaling gehad heeft. Ik ben zeer verbaast als ik hem al heel snel weer, in een rechte lijn, naar beneden zie komen. Hij is er inmiddels ook wel klaar mee en klaagt dat de piste en de sneeuw van slechte kwaliteit zijn.

Ik heb inmiddels geen gevoel meer in mijn lijf en we leveren dus snel onze spullen in. In de auto zetten we de verwarming hoog om weer een beetje op te warmen. We eten onderweg bij een MacDonalds en gaan dan terug naar het hotel. De volgende ochtend, 31 december, rijden we vroeg weer naar huis, vanavond vieren we namelijk oudejaarsavond met mijn vader. Het was fijn om even een paar dagen uit de sleur te zijn, maar ik zal hier niet snel terugkomen.