Parijs 2013

Parijs 2013

Als ik met een vriend een bakje koffie aan het drinken ben komt hij ineens met het idee om de volgende dag naar Parijs te rijden. Sinds ik op mezelf woon moet ik mijn uitgaven goed in de gaten houden, maar aan de andere kant wil ik deze spontane actie ook niet aan mijn neus voorbij laten gaan. Ik stem dus toe en we boeken snel een goedkoop hotel.

Vrijdag 19 april rijden we dus met de auto richting Frankrijk. Onderweg komen we een aantal tolwegen tegen en eerlijk gezegd had ik daar geen rekening mee gehouden. Het hotel is netjes en ligt net buiten het centrum, maar wel direct bij een metrostation. Binnen een paar minuten staan we dus in het centrum van Parijs. Met een tweedaagse pas kun je het hele weekend reizen tegen een redelijke prijs. Al lijkt het erop dat de Fransen liever helemaal niets betalen. Zodra je je metrokaart voor het hekje houdt kleven ze zich tegen je aan om zo gratis toegang te krijgen tot het station.

Uiteraard gaan we eerst op zoek naar de Eiffeltoren, aan de overkant heb je een prachtig uitzicht. We halen een broodje bij het kraampje op het plein. De prijs van het broodje is belachelijk, maar het uitzicht maakt gelukkig een hoop goed. Er zijn hier ook veel straatartiesten aan het spelen en het is leuk om daar even naar te kijken.

Bij het kathedraal Notre-Dame staan rijen mensen te wachten. Aangezien het al laat in de middag is is het vrijwel onmogelijk om de binnenkant nog voor sluitingstijd te zien. Daarom lopen we aan de buitenkant om het grote gebouw heen en ook dat is al best indrukwekkend. We eten nog ergens een broodje en halen bij een supermarkt nog wat snacks en een flesje wijn voor op de hotelkamer.

Zaterdag 20 april gaan we met de metro naar Basilique de Sacre-Coeur, een wit gekleurde basiliek bovenop de heuvel Montmartre. Aan de binnenzijde is een enorme afbeelding van Jesus gemaakt van mozaïek. Als ik gebruik maak van een openbaar toilet, vind ik ineens een portemonnee met 110 euro. Ik ben aan het twijfelen, maar als ik het laat liggen zal de volgende ‘m in haar zak steken. We wachten buiten nog tien minuten, maar er is niemand die haar portemonnee komt zoeken. Er zit ook geen pasje of dergelijk in waarmee je de eigenaar zou kunnen achterhalen.

We kijken ook nog even op Google of er misschien een politiebureau in de buurt is. Na twintig minuten hou ik het dan toch voor gezien, we zijn te kort in Parijs om ons hier een hele lange tijd mee bezig te moeten houden. Ik besluit het geld te houden, al voelt dat ook wel een beetje raar. Gelukkig kan ik het geld goed gebruiken en ik geef het dus aan ‘mijn chauffeur’ ter compensatie van zijn brandstofkosten.

Op het groene voorplein, met enorme trappen, zitten veel mensen te genieten van het zonnetje en het mooie uitzicht. Beneden zijn ook nog leuke straatjes met winkeltjes. Het is echt genieten hier en Parijs is veel mooier dan ik eigenlijk verwacht had. Op zondag 21 april rijden we weer terug naar Nederland, onze spontane actie is zeker geslaagd!